การปล่อยให้ลูกเป็นตัวของเขาเอง

author   October 1, 2013   Comments Off on การปล่อยให้ลูกเป็นตัวของเขาเอง

บางครั้งคุณพ่อคุณแม่คาดหวังในตัวลูกมากเกินไป เพราะต้องการให้ลูกทำในสิ่งที่ตัวพ่อแม่เองทำไม่ได้ในอดีต เพื่อเติมเต็มความต้องการของพ่อแม่เอง ซึ่งทำให้ลูกต้องแบกรับความคาดหวังที่สูงมาก ๆ ของพ่อแม่เอาไว้จนเค้าไม่สามารถเป็นตัวของตัวเองได้ สิ่งนี้เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่พ่อแม่ควรหลีกเลี่ยงนะคะ เพราะลูกก็มีชีวิตของเค้าเอง คุณพ่อคุณแม่เป็นผู้ให้ชีวิต ไม่ใช่เจ้าของชีวิตนะคะ

ให้ลูกเป็นตัวของตัวเอง อย่าไปคาดหวังในสิ่งที่เราทำไม่ได้ แล้วเค้าต้องทำได้

 

child

“พ่อไม่เข้าใจเลยว่าทำไมลูกไม่ได้รับเลือกเข้าทีม” คุณพ่อปรารภ “ลูกตัวโตออก เล่นก็ดี แข็งแรงด้วย พ่อว่าพ่อไปคุยกับโค้ชของลูกดีกว่า”
คุณเข้าใจได้ว่าคุณพ่อคนนี้กำลังผิดหวัง แต่คุณอาจจะไม่สู้เข้าใจว่าทำไมคุณพ่อถึงผิดหวังนักหนามากกว่าที่ควรจะเป็น ปัญหานี้ลึกซึ้งเกินกว่าเรื่องที่ว่าลูกชายไม่ได้ถูกคัดเลือกเข้าทีมฟุตบอล กล่าวคือตัวคุณพ่อเองต่างหากที่อยากเข้าทีมฟุตบอล แต่ไม่สามารถทำได้ “แต่อย่างน้อยลูกแนก็ต้องเข้าได้” นี่คือคำปลอบใจตนเองของคุณพ่อ
แต่บัดนี้ลูกชายของเขาไม่สามารถเข้าได้เสียแล้ว
คุณพ่อประสบกับการขาดความภาคภูมิใจในตนเองมาแล้ว เขามีความรู้สึกว่ามีช่องว่างมหึมาในชีวิตของเขา แต่ลูกอาจเป็นผู้ที่จะปกปิดหรืออุดช่องว่างนี้ได้ ซึ่งจะทำให้คุณพ่อรู้สึกดีขึ้น
แต่แล้วตัวลูกล่ะ เขาก็มีชีวิตของเขาเอง เขาอาจจะไม่เหมาะกับเป้าที่คุณพ่อวางไว้ให้ก็ได้
ดังนั้นอย่าพยายามใช้ลูกเป็นเครื่องมืออุดช่องว่างในชีวิตของคุณ อย่าใช้ลูกเป็นสิ่งชดเชยกับความภาคภูมิในตนเองที่คุณขาดไป ปล่อยให้ลูกเป็นตัวของเขาเอง
เรื่องนี้บางครั้งเป็นเรื่องยากมากสำหรับพ่อแม่ซึ่งคิดว่าตนเองไม่ใช่บุคค
ที่มีคุณค่าอะไรนัก
ถ้าพ่อแม่มีความภาคภูมิใจในตนเองต่ำ ลูกย่อมต้องมีความภาคภูมิใจในตนเองต่ำเช่นกัน
พ่อแม่ที่รู้สึกว่าตนอยู่ในวงวัฏจักรของความไม่มีอะไรดีเลยควรจะพยายามสร้างภาพของตนเองขึ้นมาโดยการพยายามมองหาด้านดีในตัวเอง ซึ่งในที่สุดแล้วเขาไม่จำเป็นต้องอาศัยลูกเป็นสิ่งชดเชยอีกต่อไปและมีแต่พ่อแม่จะเป็นฝ่ายให้ในสิ่งที่ลูกขาด
ที่มา:นายแพทย์ อัลวิน เอช. ไพรซ์ และ เจย์ เอ. แพร์รี่

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

แสดงความคิดเห็น

comments

Powered by Facebook Comments