โรคประสาทในเด็ก

author   December 22, 2011   Comments Off on โรคประสาทในเด็ก

โรคประสาท (Neuroses or Psychoneuroses) เป็นความผิดปกติของสภาพจิตใจที่อยู่ในภาวะขัดแย้ง  โดยอาจรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็ได้ อาการมักจะหงุดหงิด ตึงเครียด และเก็บกดไว้เป็นเวลานานๆ สาเหตุมีหลายอย่าง และมีระดับความผิดปกติแตกต่างกัน หากมีอาการหนักก็เรียกว่า “บ้า”

ปกติแล้ว คนเราสามารถเก็บงำความขัดแย้งในใจไว้ไม่ให้พลุ่งพล่านออกมาได้  วิธีที่คนส่วนมากทำกันก็คือ การอดกลั้นและกดเก็บความไม่พอใจต่างๆเอาไว้ในใจ แต่คนที่เป็นโรคจิตผิดปกติจะไม่สามารถควบคุมความคิดที่ไม่พึงปรารถนา หรือทำให้ความคิดที่สับสนออกไปจากสมองได้ จึงมีปัญหาในการปรับตัวเกิดขึ้นกับเขา

เราไม่พบเห็นโรคประสาทในเด็กที่มีอายุต่ำกว่าสี่ห้าขวบ  เพราะโครงสร้างทางความคิดของเด็กวัยนี้ยังไม่พัฒนาพอ ที่จะให้เกิดภาวะขัดแย้งภายในจิตใจอย่างรุนแรง และไม่สามารถกดเก็บแรงผลักดันภายในต่างๆ ได้ดีพอ

สภาวะขัดแย้งทางจิตใจอาจเกิดขึ้นได้หลายระดับ แตกต่างกันออกไปตามรูปแบบของอารมณ์ เช่น ความวิตกกังวล ความรู้สึกผิด ความกลัวอย่างไม่มีเหตุผล ความเพ้อฝันฟุ้งซ่าน หรือความต้องการลึกๆ ในจิตใจ

การทำงานของระบบประสาทสัมผัสที่ผิดปกติ หรือประสาทกล้ามเนื้อที่ทำหน้าที่ไม่ดีนัก  อาจเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเด็กอาจเป็นโรคประสาทก็ได้ เช่น พูดไม่ได้ ตาพร่ามัวจนมองไม่เห็น ปัสสาวะรดที่นอนเมื่อพ้นวัยไปแล้ว เป็นต้น

โรคประสาทบางรูปแบบอาจแสดงอาการให้เห็นในลักษณะ ความวิตกกังวลขนาดหนัก จนมีผลทำให้กินอาหารมากเกินไป นอนไม่ค่อยหลับ คิดมากหรือมีนิสัยที่ชอบกัดเล็บอย่างรุนแรง เป็นต้น

บางครั้ง ความวิตกกังวลนั้นก็เป็นไปเพียงเฉพาะอย่าง หรือเฉพาะเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เช่น เด็กอาจกลัวอะไรเป็นพิเศษเฉพาะอย่างหรือเหตุการณ์เฉพาะเรื่อง

ความกลัวจนประสาทที่เรียกว่า โฟเบีย อาจเกิดขึ้นได้ในระหว่างที่เด็กกำลังเติบโตช่วงใดช่วงหนึ่ง เช่น กลัวการไปโรงเรียนอย่างรุนแรง เด็กอาจบอกว่าเขากลัวเพื่อนนักเรียนบางคน หรือกลัวครู แต่แท้ที่จริงแล้ว เขาอาจกลัวที่จะต้องออกจากบ้านก็ได้ หรือมิฉะนั้นบางคนก็กลัวว่าอาจมีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นบางอย่าง ถ้าตัวเขาไม่อยู่บ้าน

โรคประสาทอีกแบบหนึ่งมี อาการย้ำคิดย้ำทำ หมกมุ่นอยู่กับความคิดบางอย่างซ้ำๆ ซากๆ และฝังใจ เด็กควบคุมจิตใจตัวเองไม่ได้ ต่างจากความครุ่นคิดกังวลตรงที่ความกังวลครุ่นคิดมีเหตุทำให้ต้องคิด เช่น กังวลกับการสอบ เช่น เด็กอาจกลัวว่าพ่อแม่ของเขาจะตายไป ในใจก็เลยขัดแย้งสับสน และความกลัวจะยิ่งซับซ้อนวุ่นวายมากขึ้นหากเด็กรู้สึกว่าเขาจะต้องทำอะไรสักอย่างลงไป เพื่อป้องกันไม่ให้พ่อแม่ของเขาต้องตาย โดยพื้นฐานของปัญหาแล้ว อาการย้ำคิดย้ำทำนี้มักเป็นไปเพื่อหลบเลี่ยงหรือผลักดันไม่ให้ความคิดความรู้สึกที่ไม่ต้องการเข้ามาครอบงำจิตใจได้

ภาวะกดดันจนมี อาการเศร้าซึม อาจเป็นอาการอีกอย่างหนึ่งของโรคประสาทในเด็กเช่นกัน

การแสดงออกโดยไม่รู้ตัว ก็เป็นอาการอีกอย่างหนึ่งของโรคนี้ เด็กจะทำตามแรงกระตุ้นในใจตน  โดยไม่รู้ตัวว่าการกระทำของเขามีความหมายต่อผู้อื่นอย่างไร หรือทำให้ผู้อื่นเดือดร้อนหรือไม่ เขาไม่สนใจ เช่น ความก้าวร้าวที่ปราศจากสาเหตุยั่วยุ การลักขโมย หรือเกิดอารมณ์ทางเพศในแง่ทำลายหรือทำให้ผู้อื่นเสียหาย  ส่วนมากจะกลายเป็นอาชญากรรมเด็กหรือความผิดคดีเด็กและเยาวชนในภายหลัง หรืออาจเป็นเพียงความประพฤติที่เสื่อมทรามในวัยเด็กก็ได้

เด็กบางคนอาจประสบอุบัติเหตุอยู่ตลอดเวลา เช่น หกล้ม หรือทำให้ตัวเองบาดเจ็บเป็นประจำ  ถ้าระบบประสาทยังทำงานเป็นปกติ หรือแม้ไม่ปกติ แต่ก็ไม่ใช่สาเหตุที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุโดยตรงบ่อย ๆ ก็อาจถือได้ว่าเป็นสัญญาณบอกอย่างหนึ่งว่าเป็นโรคประสาทได้

อาการของโรคประสาทบางอย่าง อาจแสดงออกมาในรูปของ ปัญหาในการเรียนรู้ เช่น หมกมุ่นอยู่กับความคิดใดความคิดหนึ่งจนเกินไป หรือมีความคิดหลายอย่างจนสับสน เนื่องจากต้องการกดเก็บความโกรธหรือความก้าวร้าวบางอย่างเอาไว้ในส่วนลึกของจิตใจ หรือการฝันกลางวันบ่อยๆ อาจทำให้เสียสมาธิในการเรียนรู้ก็ได้ ทำให้เรียนอะไรๆ ก็ไม่รู้เรื่อง

การปัสสาวะรดที่นอนเป็นประจำ  ถ้าเกิดกับเด็กที่พ้นวัยน่าจะเลิกได้แล้ว โดยมากไม่เกินหกปี  อาจเป็นเครื่องบ่งบอกได้เช่นกันว่ามีความผิดปกติทางจิตใจ หรือการถ่ายอุจจาระเลอะเสื้อผ้าในวัยเด็กที่เกินสี่หรือห้าขวบ ก็อาจแสดงถึงอาการผิดปกติได้  โดยปกติแล้ว ปัญหาเหล่านี้แสดงให้เห็นในระหว่างที่พ่อแม่ฝึกลูกให้รู้จักใช้ห้องน้ำห้องส้วมก็ได้

อย่างไรก็ตาม หากไม่แน่ใจว่าลูกผิดปกติทางจิตหรือไม่  ควรพาไปปรึกษาจิตแพทย์เป็นดีที่สุด  อย่ามัวแต่วิตกกังวลให้เปลืองสมองเปล่าๆ

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

แสดงความคิดเห็น

comments

Powered by Facebook Comments