โรคกลัวน้ำ:อาำการหลังได้รับเชื้อ

author   February 20, 2012   Comments Off on โรคกลัวน้ำ:อาำการหลังได้รับเชื้อ

โรคกลัวนํ้า (Rabies)

เชื้อที่ทำให้เกิดโรคนี้เป็นเชื้อไวรัส

ไวรัสชนิดนี้อยู่ในนํ้าลายของสัตว์ที่เป็นโรค ในเมืองไทยส่วนใหญ่ได้แก่ สุนัข และ แมว (อาจพบในสัตว์ประเภทอื่นได้ เช่น ค้างคาว หนู กระรอก เป็นต้น)

อาการ

หลังจากได้รับเชื้อไวรัสแล้ว จะมีอาการเกิดขึ้นในระยะเวลาประมาณ 2-6 อาทิตย์ต่อมา (อาจเร็วหรือช้ากว่านี้ หรืออาจนานเกิน 1 ปี ก็ได้)

1.  ระยะแรก อาจมีอาการแสบๆคันๆ หรือชาบริเวณแผลที่ถูกสัตว์กัด มีน้ำลายไหล น้ำตาไหล เหงื่อออกมาก อาจมีอาการซึมเป็นระยะ ๆ

2.  ระยะต่อมา จะมีอาการตื่นตระหนกง่าย หวาดกลัว คอแข็ง กลืนอาหารหรือน้ำไม่ได้ เพราะจะรู้สึกเจ็บที่คอเวลากลืน มีอาการเกร็งและชัก มีน้ำลายฟูมปาก มักมีไข้สูง ต่อมาคนไข้จะไม่รู้สึกตัวและตาย ทั้งหมดนี้จะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วภายในเวลาเพียงไม่กี่วัน

การติดต่อ

จากน้ำลายของสัตว์ที่เป็น (ฉะนั้นถึงแม้จะไม่ถูกสัตว์กัด แต่มีแผลที่ผิวหนังและถูกต้องนํ้าลายของสัตว์ที่เป็นโรค ก็อาจจะทำให้เกิดโรคได้)

การป้องกัน

ดูแลให้สัตว์เลี้ยงของคุณ (สุนัข แมว) ได้รับการฉีดวัคชีนป้องกันโรคกลัวน้ำตามที่สัตวแพทย์แนะนำ

ข้อแนะนำเมื่อถูกสุนัขหรือแมวกัด

ให้รีบล้างแผลด้วยนํ้าและสบู่หลาย ๆ ครั้งให้สะอาด เก็บสัตว์นั้นขังไว้ เพื่อสังเกตดูอาการอย่างน้อย 2 อาทิตย์ หรือนำสัตว์ไป ให้แพทย์ตรวจตามคำแนะนำ

รีบพาเด็กไปปรึกษาแพทย์โดยด่วน เพื่อพิจารณารับการฉีดวัคซีน

อาการแพ้จากวัคซีน ที่อาจพบได้

1.  มีผื่นแดง คน เจ็บ บริเวณที่ฉีด

2.  ไข้

3.  อาการช็อค หรืออาการทางระบบประสาท อาจพบได้แต่น้อย

การรักษา

ในปัจจุบัน ยังไม่สามารถรักษาให้หายได้

เนื่องจากโรคนี้เป็นโรคที่น่ากลัวอย่างยิ่ง ทุกคนจึงควรมีความรับผิดชอบต่อตัวเอง ต่อครอบครัว และสังคม ด้วยการดูแลให้สัตว์เลี้ยงของตนได้รับการฉีดวัคซีนป้องกันทุกปี ถ้าทำได้เช่นนี้ วันหนึ่งโรคกลัวน้ำก็คงจะหมดไปจากเมืองไทย

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

แสดงความคิดเห็น

comments

Powered by Facebook Comments