การสื่อสารกับลูกด้วยข้อเท็จจริง

author   October 1, 2013   Comments Off on การสื่อสารกับลูกด้วยข้อเท็จจริง

child1
หลายๆ คนคงรู้สึกผิดที่เทคนิคการสื่อความหมายกับลูกของเรานั้นแย่มาก ปัญหาก็คือเมื่อลูกทำในสิ่งที่เราไม่ชอบแล้ว เรามักจะประเมินค่าการกระทำ หรือความประพฤตินั้นๆ มากกว่าจะบอกแค่เพียงว่าการกระทำของเขาทำให้เรารู้สึกอย่างไร
การแสดงให้ลูกเห็นว่าพฤติกรรมของเขานั้นจะก่อผลลบแก่คุณ จะช่วยให้เกิดการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมนั้นได้มากกว่า การชี้ให้เขาเห็นว่า เขาทำอะไรลงไปเสียอีก
เมื่อคุณขุ่นเคืองใจกับลูกน้อย อย่าสื่อความหมายเน้นที่ตัวลูก แต่ให้สื่อความหมายเน้นที่ตัวคุณ
การสื่อความหมายเน้นที่ตัวลูกจะประกอบด้วยการประเมินค่า การวิจารณ์ การชี้ความผิดและความล้มเหลว ส่วนการสื่อความหมายเน้นที่ตัวคุณคือการเน้นที่ความรู้สึกและปฏิ¬กิริยาอาการของคุณ
สมมุติว่าเอลิเซียกับเอเลนกำลังวิ่งไล่จับเสียงดังลั่นห้อง
ปฏิกิริยาอันดับแรกของคุณก็คือตะโกนใส่ลูกๆ “ไม่มีมรรยาทเลย เงียบเดี๋ยวนี้นะ” เด็กๆ จะพากันตีความคำพูคของคุณได้ว่า “เราเป็นเด็กไม่มีมรรยาท เราไม่คิดถึงว่าคุณพ่อจะรู้สึกอย่างไร”
แต่ถ้าคุณสื่อความหมายที่เน้นตัวคุณ เด็กก็จะตีความหมายได้ถูกต้องและรักษาความภาคภูมิใจในตนเองไว้ได้ คุณควรจะพูคว่า “นี่ลูก พ่อกำลังใช้ความคิด แต่พ่อทำไม่ได้เพราะมันหนวกหูเหลือเกิน” ถ้าพูดอย่างนี้เด็กๆ ก็จะไม่คิดว่าตนเป็นเด็กเหลือขอ แต่จะคิดว่าคุณพ่อกำลังใช้ความคิด
สิ่งที่แตกต่างก็คือความพยายามที่จะเสนอข้อเท็จจริงมากกว่าการตำหนิดุด่า
ที่มา:นายแพทย์ อัลวิน เอช. ไพรซ์ และ เจย์ เอ. แพร์รี่

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

แสดงความคิดเห็น

comments

Powered by Facebook Comments