เทคนิคการดุลูกให้ถูกต้อง ต้องแยกเด็กออกจากการกระทำ

author   October 1, 2013   Comments Off on เทคนิคการดุลูกให้ถูกต้อง ต้องแยกเด็กออกจากการกระทำ

child
ลิซทำนมหกเปื้อนโต๊ะ “ลูกนี่ซุ่มซ่ามจัง” คุณแม่แสดงท่ารำคาญใจอย่างที่สุด
แรนดี้ตีน้องสาวที่ยังแบเบาะอยู่ทำให้น้องร้องไห้ “หยุดเดี๋ยวนี้นะ” คุณพ่อดุ “แกนี่มันไม่ดีจริงๆ ทำไมไม่หัดทำตัวเป็นคนน่ารักดูซะบ้าง”
แอนน์ใช้ดินสอสีวาดรูปขีดเขียนเต็มไปหมดบนผนังห้องนอน  คุณแม่ฟาดก้นทันทีแล้วยังเอาดินสอสีหาหักทิ้ง ปิดประตูห้องขังเธอไว้ในห้องนอนแล้วกำชับ “อยู่ในนี้ ไม่ต้องออกมาจนกว่าจะเรียนรู้ เลิกทำตัวเป็นเด็กซนๆ ซะที”
คุณเคยมีประสบการณ์เหล่านี้บ้างไหม
ลิซ แรนดี้ และแอนน์อาจจะหยุดประพฤติตัวแบบนั้น แต่พวกเขาย่อมเฝ้าคิดว่าตนเองเป็นเด็กไม่ดี ซึ่งเป็นการทำลายความภาคภูมิใจในตนเองในตัวเธอ
เมื่อลูกของคุณประพฤติตัวไม่ถูกต้อง ให้ดุที่การกระทำของเขามิใช่ที่ตัวลูก สอนให้เขารู้ว่าคุณไม่พอใจกับการกระทำบางอย่าง่ของเขาอย่างไรบ้างไม่ใช่ไม่พอใจตัวเขา แยกลูกออกจากการกระทำ ซึ่งจะช่วยให้เขารักษาความภาคภูมิใจในตนเองไว้ได้
ความแตกต่างระหว่างตัวบุคคลกับการกระทำเป็นเรื่องสำคัญยิ่ง เมื่อคุณวางระเบียบวินัย คุณต้องการให้ลูกประพฤติตัวในทางที่คุณต้องการ ถ้าคุณมองปัญหาด้วยการดุลูกที่การกระทำของเขา ย่อมหมายความว่าคุณได้เข้าถูกจุดแล้ว เขาย่อมเข้าใจว่าสิ่งใดเป็นที่ต้องการและทำไม ถ้าคุณดุที่ตัวลูก เขาก็จะเข้าใจเพียงว่า เขาเป็นเด็กซุ่มซ่าม เด็กไม่ดี เด็กซน
ลองย้อนกลับไปพิจารณาสถานการณ์ข้างต้นกันใหม่
ลิซทำนมหกเปื้อนโต๊ะ “แม่ไม่ชอบให้ลูกทำนมหกเลยมาช่วยแม่เช็ดได้มั้ย”
แรนดี้ตีน้องสาวที่ยังแบเบาะอยู่ทำให้น้องร้องไห้จ้า “อย่าคุณพ่อร้อง” “ตีน่ะมันเจ็บรู้มัย ถ้าอยากตีอะไรลูกไปชกหมอนไป อย่ามาตีน้อง”
แอนน์ใช้ดินสอสีวาดรูปขีดเขียนเต็มไปหมดบนผนังห้องนอน “ผนังไม่ได้มีไว้สำหรับวาดรูป” คุณแม่บอก “เอาน้ำสบู่นี้กับผ้าเช็ดออกให้หมด ถ้าลูกทำเสร็จแล้วลงไปในครัว แล้วแม่จะหากระดาษให้วาดรูป”
ที่มา:นายแพทย์ อัลวิน เอช. ไพรซ์ และ เจย์ เอ. แพร์รี่

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

แสดงความคิดเห็น

comments

Powered by Facebook Comments