วิธีการรับมือการรบเร้าของลูก เพื่อให้ได้ของที่เค้าต้องการ

author   October 1, 2013   Comments Off on วิธีการรับมือการรบเร้าของลูก เพื่อให้ได้ของที่เค้าต้องการ

child
“คุณแม่ขา ขอทานขนมหน่อยค่ะ” แครอลอ้อนแม่ คุณแม่ตอบว่าไม่ได้
“นะคะคุณแม่ ชิ้นเล็กๆ เท่านั้น” แม่หนูยังตื้อ แต่คุณแม่ก็ยังยืนยันว่าไม่
แครอลเริ่มอ้อนดังขึ้นและดังขึ้น “หนูหิวมากๆ” ครั้งที่สามคุณแม่ก็ยังใจแข็ง
คุณแม่ทนแครอลรบเร้าอยู่ได้ราวสิบนาที ในที่สุดก็ยอม “ก็ได้ อยากได้ขนมนักก็เอาไป”
คุณแม่ไม่ทราบหรอกว่าแครอลได้เดินตามแผนทีละก้าวๆ แครอลรู้ว่าคุณแม่ไม่อาจพูดว่า “ไม่” อยู่ได้นาน ถ้าเธอเพียรตื้อต่อไปคุณแม่ก็จะยอม
แครอลได้ชักจูงรบเร้าให้คุณแม่ยอมเรื่องขนม น่าเสียดายที่ความหิวของแครอลบรรเทาไปได้หน่อย แต่ความภาคภูมิใจในตนเองของแม่หนูหดหายไปมาก ทุกครั้งเวลาที่คุณแม่ยอมแพ้ ย่อมเท่ากับคุณแม่บอกว่า
“ความสบายใจของฉันสำคัญกว่าความปลอดภัยของลูก”
คุณแม่ของแครอลกำหนดกฎเกณฑ์ที่รู้สึกว่ามีเหตุผลดี แต่เมื่อสุดทนเข้าเธอเองกลับเป็นผู้ฝ่าฝืนกฎนั้น การกระทำของคุณแม่นี้เหมือนจะบอกว่า “แม่พยายามจะปกป้องลูก แต่ลูกกวนใจแม่มากจนต้องยอมลูกเพื่อปกป้องตัวแม่เอง”
เรื่องนี้ค่อยข้างซับซ้อน เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับหลายด้านของบุคลิกต่างๆ ของคน แต่ในที่สุด เด็กจะสูญเสียความรู้สึกมั่นคงและมีค่าภายในบ้าน
อย่าใจอ่อนกับการรบเร้าของลูก เพราะจะทำให้ลูกสูญเสียความภาคภูมิใจในตนเองได้แม้ในเรื่องเล็กๆ และครั้งต่อไปจะถูกรบเร้าหนักกว่าเดิม
เด็กเป็นยอดในเรื่องของการตื๊อ เขาใช้วิธีสารพัด งอน อ้อน ร้อง แผดเสียง ทุบตีขว้างปา หรือทำอะไรฉลาดๆ น่ารักน่าเอ็นดูเพื่อให้คุณยอมอ่อนข้อให้  แต่อย่าใจอ่อนเด็ดขาด แล้วเขาจะนับถือคุณ และนับถือตัวเองด้วย ถ้าคุณใจแข็งได้นานๆ แล้วในไม่ช้าเขาจะเลิกตื๊อคุณไปเอง
ถ้าคุณจะพยายามเอาชนะลูกตื๊อของเด็ก ก่อนอื่นคุณต้องแน่ใจว่ากฎระเบียบของคุณมีเหตุผลพอ  บางทีคุณแม่แครอลอาจจะไม่มีเหตุผลพอในการไม่ให้แครอลทานขนม ถ้าเช่นนั้นแล้วเธอก็ควรให้ทานชิ้นหนึ่งเสียแต่แรก
จงมีเหตุผลเพียงพอสำหรับกฎระเบียบของคุณ แล้วยึดกฎระเบียบในแน่นหนา ถ้าคุณทำได้ ทุกๆ คนจะมีความรู้สึกที่ดีขึ้น
ที่มา:นายแพทย์ อัลวิน เอช. ไพรซ์ และ เจย์ เอ. แพร์รี่

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

แสดงความคิดเห็น

comments

Powered by Facebook Comments