คุณพร้อมที่จะมีลูกแล้วหรือ

author   December 29, 2011   Comments Off on คุณพร้อมที่จะมีลูกแล้วหรือ

พ่อแม่ส่วนมากไม่ใคร่ได้วางแผนการมีลูก เมื่อแรกแต่งงานก็ปล่อยไปตามธรรมชาติ แต่ในสมัยนี้มีการเผยแพร่การวางแผนครอบครัวกันแล้ว คู่สมรสใหม่ควรจะได้คำนึงถึงเรื่องนี้บ้าง

หลักกว้าง ๆ อาจมีว่าควรมีบุตรเมื่อพ่อแม่พร้อมทั้งกาย ใจ และสิ่งแวดล้อมอื่น รวมไปถึงความเป็นอยู่และเศรษฐฐานะด้วย

ในเรื่องสุขภาพของพ่อแม่นั้นคงเป็นนที่เข้าใจกันดี โดยเฉพาะถ้าแม่มีร่างกายสมบูรณ์ ก็จะทำให้ทารกในครรภ์แข็งแรงด้วย อารมณ์และจิตใจของแม่ก็มีความสำคัญไม่น้อยกว่ากันเลย ความตึงเครียดของจิตใจแม่มีผลต่อระบบประสาทที่ควบคุมการทำงานของอวัยวะต่างๆในร่างกาย ซึ่งจะมีผลกระทบกระเทือนต่อทารกด้วย ฉะนั้นแม่ที่มีจิตใจผ่องใส ปรับตัวให้เข้ากับผู้คนและ ความเป็นอยู่รอบข้างได้ดีพอควร ไม่หมกมุ่นในปัญหาสิ่งหนึ่งสิ่งใดจนเกินไปก็พร้อมที่จะมีลูกได้

ข้อสำคัญก็คือทั้งพ่อและแม่ควรเห็นพ้องต้องกันในเรื่องนี้ แต่ถึงแม้ว่าพ่อแม่บางคน กำลังจะมีลูกโดยมิได้วางแผนมาก่อน เมื่อทราบถึงความสำคัญนี้ก็คงจะพยายามที่จะแก้ไข สถานการณ์เสียแต่เนิ่น ๆ

เคยพบแม่ที่พยายามมีลูกเพื่อแก้ปัญหาบางอย่างของตนหรือของครอบครัว เช่น แม่รายหนึ่งมีลูกเพื่อผูกใจสามีมิให้ไปสนใจหญิงอื่น และอีกรายหนึ่งมีลูกเพื่อหวังมรดกจากญาติ ทางฝ่ายสามี ทั้งสองรายนี้พบว่าตนเองมิได้พร้อมที่จะเล็้ยงลูก จึงมีปัญหาเกิดขึ้นภายหลัง

แม่ที่รู้สึกตัวว่ายังไม่พร้อม เพราะยังไม่ทันจะปรับตัวให้เข้ากับชีวิตสมรสได้ดีก็ควรจะรอไปสักระยะเวลาหนึ่ง

แม่บางคนไม่สามารถตั้งครรภ์ได้เพราะมีสาเหตุทางด้านจิตใจ และมีบางคนที่กลัวการตั้งครรภ์และการคลอด บางคนก็เกรงว่าตนจะเป็นแม่ที่ดีไม่ได้ ความกังวลเล็กๆ น้อยๆเหล่านี้ อาจจะพบในคุณผู้หญิงหลาย ๆ คน ถ้าคุณรู้สึกตัวว่าเป็นเช่นนั้นก็ควรจะหาทางแก้ไขเสีย  โดยพูดคุยปรึกษาหารือกับผู้คุ้นเคย ญาติสนิทหรือเพื่อนฝูง

ระหว่างตั้งครรภ์

แม่ส่วนมากแม้ว่าอยากจะมีลูกสักเพียงไหน แต่เมื่อทราบแน่ว่าตนกำลังตั้งครรภ์ ก็มักจะมีความรู้สึกลังเลไม่แน่ใจอยู่บ้าง มากน้อยแล้วแต่ว่าแม่จะมีความรู้สึกต่อเหตุการณ์ต่าง ๆ เกี่ยวกับการมีลูกอย่างไร หลายคนกลัวว่าตนจะเป็นแม่ที่ดีไม่ได้ หรือกลัวรูปร่างจะเสียแล้วสามีไม่รัก กลัวลูกจะพิการไม่ฉลาดเฉลียว ไม่ได้ลูกชายตามที่คุณย่าหมายมั่นไว้ ลูกจะเลี้ยงยาก หรือกลัวการคลอด บางคนการตั้งครรภ์ทำให้ต้องลาออกจากงานเพราะความจำเป็นบางประการ ขนาดหนักหน่อยก็กลัวจะตาย ที่มีปัญหามากคือแม่ที่ไม่อยากได้ลูกหรือไม่ชอบเด็กมาก่อน

ความกังวลเหล่านี้ถ้ามีมากเกินไปก็ควรจะพยายามหาสาเหตุ แล้วหาทางดับเสีย โดยการปรึกษากับญาติหรือเพื่อน ๆ ที่มีลูก หรือไต่ถามสูติแพทย์ที่ไปฝากทองเสียแต่เนิ่น ๆ

คนที่สำคัญที่สุดที่จะช่วยได้มากก็คือพ่อของลูกนั่นเอง ถ้าพ่อเข้าใจจิตใจของแม่ ให้ความรักและสนใจรับฟังแล้วช่วยหาทางแก้ไขให้ก็จะเป็นกำลังใจอย่างดียิ่ง

ระหว่างการตํ้งครรภ์ มีการเปลี่ยนแปลงมากมายเกิดขึ้นในร่างกายของแม่ เช่น ระบบไหลเวียนโลหิต ระบบประสาท ระบบฮอร์โมน ซึ่งต่างก็มีผลต่อจิตใจได้ทั้งนั้น มีผู้ทำการวิจัยว่าแม่ที่มีอาการแพ้ท้องมาก โดยมีอาการคลื่นไส้อาเจียนอย่างรุนแรงนั้น มีมากรายทีเดียว สาเหตุทางจิตใจร่วมด้วย

ขอยกตัวอย่างแม่คนหนึ่งที่ต้องมาอยู่โรงพยาบาลตลอดระยะเวลา 6 เดือนแรกของการตั้งครรภ์ เพราะถ้ากลับบ้านจะอาเจียนอย่างรุนแรง รีบประทานอาหารไม่ได้เลย สติแพทย์ได้ส่งมาปรึกษาจิตแพทย์และพบว่าแม่คนนั้นมีบุคลิกเป็นเด็ก อยากมีลูก แต่ไม่อยากทนลำบากในการตั้งครรภ์ กลัวการคลอดและการเลี้ยงดู ตัวแม่เองเมื่อเด็ก ๆ ขาดความเอาใจใส่จากมารดาของตน จึงไม่ได้ตระหนักและขาดความเชื่อมั่นในการที่จะทำหน้าที่แม่ แต่หลังจากได้รับการ  รักษาทั้งทางกายและทางใจแล้ว อาการก็ทุเลาลง และเกิดความเชื่อมมั่นในตัวเองมากขึ้น

ถ้าแม่เป็นผู้ที่มีสุขภาพจิตดี คือมีความเป็นผู้ใหญ่สมตัวและปรับตัวเองได้ ก็สามารถ ขจัดความกังวลในระยะแรกให้หมดไปได้ด้วยวิธีต่าง ๆ กันในแต่ละคน เมื่อจิตใจสบายขึ้น แม่ก็จะรู้สึกภูมิใจในความเป็นหญิงของตน รอคอยที่จะปกป้องลูกน้อยด้วยความรักเเละความอบอุ่น ใจ และสามารถเผชิญต่ออุปสรรคต่าง ๆ ที่จะเกิดขึ้นได้ เตรียมตัวเตรียมใจที่จะต้อนรับลูก ไม่

ว่าจะเป็นชายหรือหญิง

บางครั้งจะพบว่าแม่บางคนที่เคยเป็นคนหงุดหงิด เจ้าอารมณ์ จะมีอาการมากขึ้น ซึ่งอาจจะเกิดจากความไม่พร้อม หรือกังวลต่าง ๆ ดังกล่าว แต่บางคนกลับกลายเป็นคนสุขุม สบายใจขึ้นระหว่างตั้งครรภ์ ซึ่งอาจอธิบายได้ว่า หญิงผู้นั้นรู้สึกตนว่าจะมีความสำเร็จในการทำหน้าที่ของหญิง คือมีความเป็นแม่ หรือบางคนก็ได้รับความเอาอกเอาใจจากสามีและญาติเป็นพิเศษ ที่สำคัญก็คือแม่คนนั้นอาจจะหันความสนใจของตนที่มีอยู่ในเรื่องอื่น มาสู่ลูกในครรภ์ แต่เรื่องเดียวก็อาจเป็นได้ แต่เมื่อลูกคลอดแล้วภาระในการเลี้ยงดูลูกมีมากขึ้น อาการทางอารมณ์ ก็อาจปรากฏอีก

เคยพบแม่สองราย ที่พยายามตั้งครรภ์เพื่อรักษาโรคประสาทของตน เพราะ เป็นระยะที่แม่รู้สึกเป็นสุขที่สุด แต่ความเป็นจริงแล้ว ผลที่ตามมาจากปัญหาการเลี้ยงดูเด็กนั้นมีมากกว่าความสบายใจเพียงชั่วระยะหนึ่ง เพราะแม่เจ้าอารมณ์จะรู้สึกหงุดหงิดมากขึ้นเมื่อลูกกวน เมื่อตนไปไหนไม่ได้หรือเมื่อตื่นดึก ๆ เพื่อให้นม หรือเปลี่ยนผ้าอ้อม อารมณ์ที่ไม่ปกติของมารดาจะมีผลเสียต่อจิตใจเด็กในขณะเจริญเติบโต จึงเป็นสิ่งที่ควรแก้ไข

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

แสดงความคิดเห็น

comments

Powered by Facebook Comments