ความรุนแรงทางโทรทัศน์กับเด็กๆ

author   May 15, 2014   Comments Off on ความรุนแรงทางโทรทัศน์กับเด็กๆ

รายการทีวี
ถาม แม้กระทั่งรายการการ์ตูนที่ลูกๆ ของผมดูในตอนเช้าวันเสาร์ ตัวการตูนบางทีก็ชกต่อยกันทำร้ายกัน และรายการอื่นๆ ที่พวกลูกๆ ดูก็มีทั้งผู้ร้ายและพระเอกต่อสู้กัน ยิงกันเลือดสาด ผมรู้ว่าพวกผู้ใหญ่ หลายคนไม่พอใจเกี่ยวกับความรุนแรงทางโทรทัศน์เป็นเวลานานแล้ว แต่มีเครื่องชี้แสดงให้เห็นบ้างไหมว่ารายการอย่างนั้นมีผลกระทบกับ เด็กๆ อย่างไร และสมควรไหมที่ผมจะห้ามไม่ให้พวกลูกๆ ดูรายการ

ตอบ ผมมีความเชื่ออย่างแน่นอนว่าพวกเด็กเล็กๆ ไม่ควรได้รับความสนับสนุนให้ดูรายการโทรทัศน์ที่แสดงออกถึงความรุนแรง ควรสนับสนุนให้ดูรายการที่เป็นสาระ และมีลักษณะที่เป็นการให้การศึกษาแทน โดยความรู้สึกส่วนตัวแล้วผมอยากให้ยกเลิกรายการที่มีความรุนแรงลอกไปให้หมดพร้อมๆ กันเลย มันมีข้อชี้ชัดว่าเด็กๆ ที่ดูรายการที่แสดงออกถึงความรุนแรงได้รับผลกระทบจากรายการเช่นนั้นจริงๆ ด้วย อย่างไรก็ตาม ก็ต้องยอมรับกันว่านอกเหนือจากรายการโทรทัศน์แล้วก็มีความรุนแรงอื่นๆ ให้เด็กเห็นได้อีกด้วยนั่นคือ เทพนิยายและนิยาย ต่างๆ นั่นเอง รวมทั้งเรื่องหลายเรื่องในคัมภีร์ศาสนาด้วยและก็เป็นความจริงที่จะต้องยอมรับกันว่าเด็กๆ นั้นต้องเรียนรู้ว่าจะต้องทำตัวอย่างไรเกี่ยวกับความเกลียดชัง และความรุนแรงด้วย อย่างไรก็ตามความรุนแรงที่มีอย่างพร่ำเพรื่อในรายการโทรทัศน์นั้นมีแค่จะทำให้ครอบงำความรู้สึกของเด็กๆ และทำให้เด็กคิดเอาเองว่าพฤติกรรมอย่างนั้นเป็นสิ่งที่ไม่เสียหายอะไรถ้าจะทำตามอย่าง

โดยทั่วๆ ไป เด็กๆ ที่มีอายุเกินกว่า ๕ ขวบไปแล้วรู้ว่าการชกต่อยและตีกันที่มีอยู่ในบางรายการในการ์ตูนโทรทัศน์หรือในรายการผจญภัยนั้นเป็นเรื่องที่เกินความจริง และบางทีก็เป็นเรื่องเหลือเชื่อไปเลย อย่างไรก็ตามเด็กที่มีอายุต่ำกว่า ๕ ขวบอาจจะมองดูตัวการ์ตูนอย่างกับในบางเรื่องที่ชกต่อยตีกัน แล้วไม่เห็นมีอันตรายเกิดขึ้นเลย และอาจจะคิดไปว่าคงจะเป็นเช่นนั้นเหมือนกันในชีวิตจริงๆ และเลียนแบบสิ่งที่ตัวเองได้เห็นมา เด็กเล็กๆ มักดูบทการแสดงต่างๆ ในภาพยนต์การ์ตูนหรือ รายการตลกต่างๆ อย่างเอาจริงเอาจังและเชื่อว่าเป็นอย่างนั้นจริงๆ อย่างกับที่เราได้ยินได้ฟังเรื่องราวโศกนาฏกรรมต่างๆ ซึ่งบางครั้งเกิดขึ้นมาเมื่อเด็กเล็กๆ พยายามที่จะบินให้ได้เหมือนกับ “ซุปเปอร์แมน” โดยบินลงมาจากที่สูงจริงๆ เด็กๆ จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือในการที่จะเรียนรู้ให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างความคิดเพ้อฝันกับความเป็นจริง พวกผู้ใหญ่จะต้องตระหนักให้รู้ถึงผลกระทบที่อาจจะเกิดตามมาในภายหลังได้ และพยายามป้งอกันไม่ให้สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นกับเด็กๆ ได้โดยดูในสิ่งที่เด็กดูด้วยและมองออกไปภายหน้าอย่างจริงจังด้วยว่าเด็กๆ มีปฏิกิริยากับรายการนั้นๆ อย่างไร ไม่เช่นนั้นแล้วพวกเด็กๆ ก็อาจจะทำอะไรลงไปที่อาจจะมีผลถึงขั้นได้รับอันตรายอย่าง ใหญ่หลวงก็ได้

ที่มา:ดร.ลี  ซอลค์

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

แสดงความคิดเห็น

comments

Powered by Facebook Comments