การให้แรงจูงใจกับลูกเพื่อแก้ปัญหาความเบื่อหน่าย

author   December 20, 2011   Comments Off on การให้แรงจูงใจกับลูกเพื่อแก้ปัญหาความเบื่อหน่าย

มนุษย์ทุกคน ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ ล้วนมีความรู้สึกเบื่อหน่ายได้ทั้งสิ้น  คุณอาจคิดว่าคุณเบื่อที่ต้องคอยเอาใจเด็กตัวเล็กๆ ที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่อะไร วันๆ ได้แต่นอนแบเบาะ กินนม ขับถ่าย แล้วก็หลับสบาย แต่คุณรู้บ้างหรือไม่ว่าเด็กทารกก็ “เบื่อ” เป็นเหมือนกัน

ความเบื่อหน่ายเป็นความรู้สึกที่มนุษย์ไม่ปรารถนาเลย  แต่ตราบใดที่ยังเป็นคน มีจิตใจ มีอารมณ์สุขทุกข์ไปกับโลกภายนอก เราก็ยังต้องพบกับความเบื่อนี้วันยังค่ำ

งานซ้ำๆ ซากๆ ตามโรงงานประกอบรถยนต์ หรือโรงงานผลิตสินค้าอุตสาหกรรม อาจทำให้คนงานเบื่อหน่าย หงุดหงิดคับแค้นใจ จนถึงกับทุบหรือขูดข่วนข้าวของต่างๆ เป็นการระบายอารมณ์ ซึ่งคนงานเหล่านี้บอกว่าทำไปเพียงเพราะอยากจะทำอะไรแปลกๆ สักอย่างที่ไม่จำเจเท่านั้นเอง

ในทำนองเดียวกัน เมื่อเด็กเกิดความเบื่อหน่ายในขณะที่เรียนหนังสือ อาจเป็นเพราะมันง่ายเกินไป หรือเพราะคุณครูไม่เอาไหนก็ตามแต่ เด็กเลยหมดแรงจูงใจ เกิดหงุดหงิดอัดอั้น และชอบคิดไปในทางทำลาย หรือไม่ก็เลิกสนใจเรียนกลายเป็นเด็กเรียนอ่อนไปเลยก็ได้  เท่าที่พบ เด็กบางคนเมื่อได้เปลี่ยนสภาพแวดล้อมแล้ว อาจจะหายเบื่อ และไม่มีพฤติกรรมในทางลบอีกเลย ดังนั้น สิ่งสำคัญก็คือ เด็กจะต้องได้รับสิ่งเร้า หรือแรงจูงใจอย่างเพียงพอในการทำกิจกรรมที่เป็นเรื่องจำเจซ้ำซาก

เด็กทุกคนต้องการสิ่งเร้าหรือแรงจูงใจ  เด็กเล็กอยากจะรู้อยากจะเห็นโดยธรรมชาติ  ชอบสำรวจ หรือเอาสิ่งต่างๆ มาแยกชิ้นส่วนออก แล้วประกอบเข้าใหม่ การมีของเล่นทำให้เด็กมีโอกาสได้สำรวจ แกจึงรู้สึกดีเมื่อมีของเล่นและจะดีใจมากขึ้นเมื่อมีคนคอยช่วยให้เล่นได้ง่ายเข้า  ของเล่นเป็นแรงจูงใจที่ทำให้เด็กอยากเรียนรู้มากขึ้น กลายเป็นเด็กมีความสุขและกระตือรือร้นในการทำสิ่งต่างๆ แต่ขณะเดียวกันก็อาจจะเรียกร้องมากขึ้นด้วย

เด็กที่เบื่ออยู่ตลอดเวลา เพราะไม่มีของเล่น หรือเพราะผู้ใหญ่เข้มงวด หรือไม่มีผู้ใหญ่ที่จะช่วยกระตุ้นแรงจูงใจให้กับเขา มักจะหันไปหาพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม ร้องไห้กระจองอแง ขี้อ้อนตลอดเวลา หรือไม่ก็หลับอุตุทั้งวันหรือมีพฤติกรรมแผลงๆ อย่างอื่นก็ได้

เด็กทารกก็เบื่อเป็นเหมือนกัน และนี่เป็นสาเหตุอย่างหนึ่งที่ทำให้ทารกร้องไห้ แต่ทารกไม่สามารถหาสิ่งเร้าหรือแรงจูงใจด้วยตัวเองได้

การที่เด็กร้องไห้นั้น หมายถึงการที่อยากให้มีคนอุ้มหรือพาไปดูนั่นดูนี่หรือต้องการให้เปลี่ยนสภาพแวดล้อมก็ได้ เวลาเด็กร้องแล้วมีใครอุ้มจึงมักจะหยุดร้องไห้ทันที   อย่าคิดว่าจะเป็นการเอาใจลูกจนเสียนิสัย พ่อแม่หลายคนเชื่อกันว่า หากอุ้มลูกเวลาลูกร้องไห้ ลูกอาจจะติดนิสัยและมีอำนาจเหนือพ่อแม่ เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นความจริงเสมอไป

การที่เด็กหยุดร้องไห้เวลาพ่อแม่อุ้มนั้น  เป็นเพราะความเบื่อหมดสิ้นไปชั่วคราว  เด็กรู้สึกสบายใจหายหงุดหงิดแล้วต่างหาก การร้องไห้ไม่ได้เป็นการท้าทายคุณ  แต่เป็นทางออกเพื่อบรรเทาความเบื่อของเด็กเอง

หากคุณปล่อยให้ลูกร้องไปเรื่อยๆ จนหลับไปเองทุกครั้ง อย่างนี้เด็กก็จะหันไปอาศัยการนอนหลับเป็นทางออกเพื่อบรรเทาความเครียดและความกดดัน  การไม่มีใครช่วยเหลือและไม่มีใครตอบสนองความต้องการของแกนั้น ทำให้แกเรียนรู้ว่าการใช้ความพยายามใดๆ ก็ไม่มีความหมาย ในที่สุดก็เลยเลิกล้มความตั้งใจเอาง่ายๆ และไม่ใช้ความพยายามใดๆ เลย

การไม่ยอมใช้ความพยายามเพื่อให้บรรบุความสำเร็จอาจจะติดตัวเป็นนิสัยไปจนโตเป็นผู้ใหญ่ก็มี

ผลการค้นคว้าวิจัยชี้ให้เห็นว่า อาการเศร้าซึมซึ่งเกิดขึ้นในผู้ใหญ่นั้นส่วนหนึ่งเนื่องมาจากความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่กับลูก ที่มีปัญหาเช่นนี้มาตั้งแต่เด็ก

การให้แรงจูงใจกับลูก ด้วยการกอด อุ้ม พูดด้วย ร้องเพลงกล่อม ยิ้มให้ หรือเล่นหยอกล้อด้วย เป็นการช่วยให้เด็กรู้สึกว่ามีคนตอบสนอง มีคนใส่ใจ มีความสำคัญ และมีชีวิตอยู่ในโลกนี้อย่างมีความหมาย การทำเช่นนี้จะช่วยป้องกันไม่ให้เกิดความคิดที่ว่า ในโลกนี้ไม่มีใครช่วยแกได้ จะได้ไม่มีอาการเศร้าซึมเวลาโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

แสดงความคิดเห็น

comments

Powered by Facebook Comments