การเลี้ยงดูเด็กพิการหรือมีโรคประจำตัวเรื้อรัง

author   December 21, 2011   Comments Off on การเลี้ยงดูเด็กพิการหรือมีโรคประจำตัวเรื้อรัง

เด็กพิการหรือมีโรคเรื้อรังประจำตัว จำเป็นต้องได้รับการเลี้ยงดูให้เขามีความรู้สึกเหมือนคนอื่นๆ มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ส่วนมากแล้ว เด็กเหล่านี้จะพยายามเอาชนะความพิการหรือปมด้อยของเขา และทำทุกสิ่งทุกอย่างให้ได้เหมือนเด็กปกติทั่วไป เขาต้องการกำลังใจจากพ่อแม่ อยากให้พ่อแม่พูดเน้นถึงความเข้มแข็งและความสามารถของเขามากกว่าพูดถึงสิ่งที่เขา “ทำไม่ได้”

พ่อแม่ที่มีลูกพิการหรือมีโรคเรื้อรัง ควรหลีกเลี่ยงการช่วยเหลือและปกป้องลูกตลอดเวลาจนมากเกินไป พยายามอย่าเข้าไปวุ่นวายกับแกมากนัก แต่ก็ต้องยอมรับอย่างเปิดเผยถึงข้อจำกัดของลูก ยอมรับปมด้อยของเขาอย่างตรงไปตรงมา ถ้าพ่อแม่เห็นลูกกำลังพยายามแก้ปัญหาอะไรสักอย่างให้ได้ด้วยตัวเอง พ่อแม่ก็ควรปล่อยให้เขาพยายามต่อไปจนกว่าเขาจะขอความช่วยเหลือไม่ควรกุลีกุจอรีบเข้าไปช่วยเสียก่อน หรือทำทุกสิ่งทุกอย่างให้เขาหมด ควรปล่อยให้เขารู้จักช่วยตัวเองให้มากที่สุด

ที่สำคัญสำหรับพ่อแม่ก็คือ ต้องทำให้ลูกพิการหรือมีโรคเรื้อรังรู้สึกมั่นคง ปลอดภัยทางด้านจิตใจตั้งแต่เด็ก

ความรู้สึกมั่นคงทางจิตใจนี้ จะช่วยให้เด็กสามารถเผชิญกับความกดดันต่างๆ ที่จะเกิดขึ้นในภายหลังได้ ไม่ว่าลูกมีความสามารถในตัวเองแค่ไหน หน้าที่ของพ่อแม่ก็คือเตรียมสภาพจิตใจของเขาให้พร้อมที่จะเผชิญกับความกดดันเหล่านั้น  ความพิการทางร่างกายหรือการมีโรคเรื้อรังประจำตัว มีผลสร้างความกดดันในตัวของมันเองอยู่แล้ว เด็กพิการหรือเด็กที่ป่วยเรื้อรังจึงควรมีสุขภาพจิตที่สมบูรณ์  เพื่อที่จะเผชิญกับความกดดันต่างๆ อื่นๆได้

สาเหตุหนึ่งที่ทำให้เด็กพิการมีปฏิกิริยาต่อชีวิตแตกต่างจากเด็กอื่นๆ ก็คือ ปฏิกิริยาจากพ่อแม่ที่มีต่อเด็กนั่นเอง พ่อแม่มีความรู้สึกอย่างไร ก็จะมีส่วนกำหนดความรู้สึกของลูกและความรู้สึกที่เขามีต่อโลกด้วย

พ่อแม่ที่มีลูกพิการหรือป่วยเป็นโรคเรื้อรัง แล้วมีลูกคนอื่นๆ เป็นปกติธรรมดารวมอยู่ในบ้านเดียวกัน เมื่อถึงเวลาอันสมควร คุณก็ควรอธิบายให้ลูกคนอื่นๆ เข้าใจปัญหาของลูกที่พิการ คุณควรเปิดเผยตรงไปตรงมา อธิบายสภาพที่เกิดขึ้นกับลูกคนที่มีปัญหาให้ดีที่สุด เท่าที่จะทำได้ ขอความร่วมมือและความช่วยเหลือจากลูกคนอื่นๆ ในการเผชิญกับสถานการณ์ดังกล่าว คุณต้องพร้อมที่จะตอบคำถามจากลูกๆ เสมอ และบอกให้ลูกทุกคนรู้ว่า คุณเป็นห่วงเป็นใยปัญหาของทุกคนเท่าเทียมกัน แม้ว่าลูกที่พิการจะได้รับความใส่ใจมากเป็นพิเศษก็ตาม แต่คุณก็รักลูกเท่ากันทุกคน การทำเช่นนี้ นอกจากเป็นการยอมรับเด็กทุกคนในครอบครัวแล้ว ยังช่วยให้ลูกทุกคนสามารถเผชิญกับปัญหาหรือความกดดันต่างๆ ที่อาจเกิดขึ้นได้ด้วย

อาจมีบางครั้งที่ลูกคนอื่นๆ รู้สึกว่าเขาถูกทอดทิ้งหรือละเลย เพราะคุณมัวแต่เอาใจใส่อยู่กับลูกที่มีปมด้อย  ปกติแล้ว พวกเขาจะมุ่งแสดงความไม่พอใจมาที่ตัวคุณ  มากกว่าจะมุ่งไปที่พี่หรือน้อง ซึ่งพิการหรือป่วยเป็นโรคเรื้อรังของพวกเขา

วิธีที่จะแก้ปัญหานี้ให้ได้ผลดีที่สุดก็คือ พยายามให้ความสนใจเป็นพิเศษเฉพาะตัวกับลูกคนอื่นๆ ในเวลาที่เขาไม่ได้เรียกร้องความสนใจ เขาจะได้ดีใจที่คุณหันไปสนใจเขาบ้าง   ซึ่งจะช่วยลดปัญหาการบันดาลโทสะของลูกคนอื่นๆ ได้มาก และทำให้ลูกคนอื่นๆ สามารถให้ความรักกับลูกคนที่พิการหรือมีโรคประจำตัวได้มากขึ้นด้วย

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

แสดงความคิดเห็น

comments

Powered by Facebook Comments