การมีลูกคนเดียว

author   May 15, 2014   Comments Off on การมีลูกคนเดียว

ลูกคนเดียว
ถาม ลูกชายของเราอายุ ๑ ขวบ และเราได้ตัดสินใจแล้วด้วยเหตุผล หลายอย่างที่เราจะมีลูกเพียงคนเดียว อย่างไรก็ตามพวกเพื่อนๆ และ ครอบครัวอื่นๆ ก็มักจะบอกเราว่าเด็กนั้น “ควรต้องมีน้องชายหรือ น้องสาวด้วย” เพื่อว่าเขาจะได้เรียนรู้ถึงการรู้จัก “แบ่งปัน” กับผู้อื่นบ้าง เราไม่ต้องการให้ลูกชายคนเดียวฃองเราเป็นเหมือนลูกคนเดียวของพ่อแม่ที่เสียคนเมื่อโต การมีลูกคนเดียวจะเสี่ยงอย่างที่เขากล่าวกันหรือเปล่า ?

ตอบ ไม่มีเหตุผลอะไรเลยว่าทำไมคุณจะไม่สามารถเลี้ยงลูกคนเดียวของคุณให้เติบโตเป็นคนที่เข้าสังคมได้ดี มีคนรักใคร่และเห็นอกเห็นใจผู้อื่นได้ดีไม่ได้ และผมก็นับถือคุณที่ตัดสินใจจะมีลูกเพียงคนเดียว ถ้าสิ่งนั้นคือความต้องการที่แท้จริงของคุณ ที่จริงแล้วลูกชายของคุณก็มีโอกาสที่จะได้รับการดูแลเอาใจใส่จากพ่อแม่ได้เต็มที่ซึ่งเป็นสิ่งที่จำเป็นอย่างยิ่งสำหรับสุขภาพจิตของเด็กๆ ในช่วงระยะเวลาต้นๆ ของชีวิตด้วย และอย่าไปมัวฟังคำของผู้อื่นเลยว่าคุณจะทำให้ลูกคนเดียวขาดเพื่อนเล่น เด็กเล็กๆ หลายคนที่เป็นลูกคนเดียวของพ่อแม่ เท่าที่ผมได้รู้จักมาปรารถนาอย่างยิ่งที่จะมีน้องชายและน้องสาว และก็มีไม่น้อย ที่ต่อมาก็ได้มีน้องๆ เข้าจริงๆ กลับมองดูน้องของตนเองด้วยความไม่เป็นมิตรและกลับอิจฉาริษยาน้องเข้าด้วยซ้ำไป

ถ้ามองกันถึงการ “แบ่งสันปันส่วน” แล้ว เมื่อลูกของคุณมีอายุสัก ๓ ขวบเขาก็พอจะไปโรงเรียนอนุบาลได้แล้ว ซึ่งจะทำให้เขามีโอกาสได้มีเพื่อนฝูงได้อยู่ร่วมกับเด็กอื่นๆ ด้วย ในกรณีเช่นนี้เขาก็จะได้มีโอกาสเรียนรู้และแก้ปัญหาความคับข้องใจซึ่งอาจจะเกิดขึ้นได้เมื่อเขาต้องการบางสิ่งบางอย่างที่เด็กอื่นๆ มี เป็นความจริงที่ว่าเมื่อเด็กๆ ได้มีการพบปะและอยู่ร่วมกับเด็กอื่นๆ พวกเขาก็จะพัฒนาการควบคุมความรู้สึกของตนเองและมีความอดทนต่อความคับข้องใจซึ่งจะทำให้พวกเด็กๆ นั้นสามารถเข้าสังคมได้ สามารถที่จะตัดสินใจทำอะไรเองได้ ประสบการณ์การเรียนรู้เช่นนี้เห็นได้ชัดเจนเลยว่าไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะในครอบครัวที่เด็กมีน้องชายหรือน้องสาวเท่านั้น

เด็กบางคนซึ่งเป็นลูกคนเดียวของพ่อแม่ดูเหมือนว่ามีลักษณะเป็นคนก้าวร้าว จากประสบการณ์ของผมเห็นว่าที่เป็นเช่นนั้นเพราะพ่อแม่ของพวกเขามีแนวโน้มที่จะตามใจลูกมากเกินไปไม่ว่าจะทำอะไรผิด และชอบให้สิ่งของแก่ลูกๆ มากกว่าที่จะให้เวลาแสะการเอาใจใส่ พ่อแม่บางคนพยายามหลีกเลี่ยงที่จะทำอะไรที่ขัดใจลูกไม่ว่าจะเรื่องใดก็ตาม เรียกว่าพยายามเลี้ยงด้วยการตามใจลูกทุกอย่าง เด็กเหล่านี้ไม่มีโอกาสที่จะเรียนรู้ว่าจะทำอย่างไรดีกับความคับข้องใจหรือความไม่สบายใจของตัวและมีบ่อยครั้งที่เกิดความรู้สึกขึ้นมาเหมือนกับว่าโลกนี้มันหมุนอยู่รอบตัวเขา สิ่งเหล่านี้มันสามารถเกิดขึ้นได้กับเด็กทุกคน ไม่จำเป็นว่าเขาจะเป็น “ลูกคนเดียว” ของพ่อแม่หรือไม่ก็ตาม

ที่มา:ดร.ลี  ซอลค์

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

แสดงความคิดเห็น

comments

Powered by Facebook Comments