การช่วยเรื่องสัตว์ร้ายในจินตนาการของเด็ก

author   May 29, 2014   Comments Off on การช่วยเรื่องสัตว์ร้ายในจินตนาการของเด็ก

ถาม  ลูกอายุ ๔ ขวบของดิฉันกลัว “แม่มดและสัตว์ร้าย” ที่แกบอกว่าอยู่ใต้เตียงของแกเหลือเกิน และพอถึงเวลาที่ดิฉันคิดว่าแกหลับในแต่ละคืนแกก็จะเริ่มร้องว่าแก “กลัวแม่มด” หรือ “ได้ยินเสียงสิงโต” และดิฉันจะต้องเข้าไปปลอบใจแก สามีของดิฉันบอกว่าเราไม่ควรเข้าไปหาแกในขณะที่แกทำอย่างนี้ เขาบอกว่าการที่เราเข้าไปปลอบแกมีแต่ส่งเสริมให้แกมีความคิดเพ้อฝันมากขึ้น เขาคิดว่าเราควรจะเพียงบอกแกว่า “สิ่งเหล่านี้ไม่มีจริง แกกำลังทำอะไรโง่ๆ” และมันก็เป็นอย่างนั้น เขาคิดด้วยว่าแกอยู่ในวัยที่ไม่จำเป็นต้องเปิดไฟนอนแล้ว ทำไมเด็กจึงเชื่อเรื่องสัตว์ร้ายในจินตนาการเหล่านี้ และเราควรจะจัดการกับสถานการณ์นี้อย่างไรคะ ?

ตอบ ไม่ว่าแม่มด สิงโตและสัตว์ร้ายต่างๆ จะเป็นเรื่องเพ้อฝันสำหรับคุณและสามีมากเพียงใดมันก็เป็นจริงสำหรับลูกลาวคุณอย่างยิ่ง คุณอาจจะทำให้แกเชื่อว่าแม่มดและสัตว์ร้ายไม่ได้อยู่ใต้เตียงของแกในขณะนั้นได้สำเร็จ แต่ในใจของแกนั้น แม่มดและสัตว์ร้ายจะมีอยู่ตลอดเวลาและสามารถจะเคลื่อนที่จากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งได้ในชั่ว พริบตา การให้เหตุผลทั้งหลายทั้งปวงจะไม่ทำให้สิ่งที่อยู่ในจินตนาการและน่ากลัวเหล่านี้จากไปเพราะมันอยู่ในจินตนาการของเด็กและไม่ได้อยู่ในโลกแห่งความเป็นจริง ขณะที่ลูกสาวคุณตกใจและร้องออกมาแก ต้องการการปลอบใจและความเห็นใจ การปฏิเสธไม่รับรู้หรือไม่สนใจแกมีแต่จะทำให้แกกลัวยิ่งขึ้น

เด็กๆ ไม่ได้เชื่อเรื่องสัตว์ร้ายในจินตนาการเพียงเพื่อความตื่นเต้นหรือการผจญภัยเท่านั้น พวกแกจะเต็มใจกำจัดหรือขับมันไปจากความคิดเพ้อฝันของตนถ้าเป็นไปได้ ไม่ว่าสัตว์ร้ายจะเป็นจินตนาการมากน้อยเพียงใดความรู้สึกในตัวเด็ก ซึ่งเป็นที่มาของมันจะไม่เป็นจินตนาการเลย แม่มดและสัตว์ร้ายเหล่านั้นเป็นการแสดงออกของความรู้สึกที่เป็นปฏิปักษ์และก้าวร้าวซึ่งเกิดขึ้นในตัวเด็กจริงๆ ในระยะต้นของชีวิต เด็กเปิดช่องทางสำหรับความรู้สึกเป็นปฏิปักษ์และก้าวร้าวของแกหรือแสดงมันออกมาในลักษณะที่เป็นที่ยอมรับของสังคมได้ยาก  พวกแกถูกปล่อยให้เลือกเอาระหว่างการปล่อยความรู้สึกเหล่านี้ออกมาโดยไม่มีการอดกลั้นซึ่งพวกแกก็ทำโดยที่ไม่ต้องเสี่ยงกับการทำให้คนที่แกรักเสียใจไม่ได้หรือการเปลี่ยนรูปความรู้สึกเหล่านี้ให้เป็นสิ่งชั่วร้ายเลวทรามซึ่งแสดงออกถึงอารมณ์ซึ่งเป็นที่ยอมรับไม่ได้ออกมาให้พวกแก ที่จริงแล้วเด็กกำลังบอกว่า คนที่ทำสิ่งชั่วร้ายและน่ากลัวนั้นไม่ใช่ฉัน แม่มดและสัตว์ร้ายต่างหากที่ทำสิ่งที่เลวร้ายและหยาบคายกับฉัน

โดยทั่วไปแล้วความกลัวของเด็กแบบนี้จะมีอยู่ชั่วระยะเดียวและในที่สุดก็จะหายไปในขณะที่เด็กเรียนรู้วิธีปรับตัวให้เข้ากับความเป็นปฏิปักษ์หรือความโกรธของตัวเองได้ในขณะเดียวกันก็จงให้การปลอบใจและกำลังใจและช่วยให้ลูกคุณรับมือกับความรู้สึกเกี่ยวกับสัตว์ร้ายของแกแทนที่จะพยายามทำให้แกเชื่อว่าสัตว์ร้ายไม่ได้มีอยู่จริง

ส่วนเรื่องการเปิดไฟนอนนั้นมันช่วยให้เด็กหลับได้สบายขึ้นและกลัวน้อยลงผมก็หาเหตุผลไม่ได้ว่าทำไมจะเปิดไฟนอนไมได้ แม้แต่ผู้ใหญ่หลายคนก็ยังชอบให้มีดวงไฟเล็กๆ ไว้ตรงจุดใดจุดหนึ่งในห้องขณะที่ตนหลับ ถ้าไม่ใช่ด้วยเหตุผลอื่นนอกเหนือจากการที่จะช่วยให้ตนเองปรับตัวได้ในกรณีที่ตื่นพรวดพลาดขึ้นมากลางดึก

ที่มา:ดร.ลี  ซอลค์

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

แสดงความคิดเห็น

comments

Powered by Facebook Comments